Ogladam sobie profile pan na forum i zastanawiam sie jak pomimo zaawansowanego wieku ciagle wierza i maja wspaniala wizje tego jedynego nie zwracajac uwagi na lecace latka i kolejne zawody. Pogratulowac wiary i optymizmu i ostrzegam mnie nie wybierajcie bo nam na pewno sie nie uda. Mnie ciezko juz spogladac na zycie z takim optymizmem. Majac fajne dzieci i zblizajac sie powoli do 50 lat czy warto jeszcze szegos szukac? Moze sie zgodzic na kiepski zwiazek i szukac spelnienia na innych polach. zostaly dzieci, praca i inne obowiazki ktore trzymaja mnie z dala od mojej drugiej polowki ktora wybralem niestety bez tak waznej analizy mimo ze pierwsza milosc minela. I to ja dla krtorego milosc byla zawsze sila przewodnia i jedyna dla ktorej warto zyc. Zycie lubi grac na nosie i ukaralo mnie bo jak mam zalowac kiedy patrze na dzieci a jak nie zalowac gdy patrze na nia? Mialem mnostwo okazji i przykrosci by odejsc ale rozwalic wszystko jest tak latwo a potem patrzec na lzy dzieci i jej?
