Mieszkam w Polsce ale często jeżdże do Niemiec do córki na NRW okolice Bielefeld.Z pierwszym i ostatnim mężem sie rozeszłam jak miałam 40 lat.Do tej pory nie odważyłam się "za kimś" rozglądać.To za namową córki wpisałam się do portalu.Mam syna, który mieszka w Polsce. Oboje już żonaci i dzieciaci. Mam ośmiu wnuków.Dużo przeszłam, jeszcze nieźle się trzymam i jak mówią dzieci,czas na uciechy życia.
Partnera,nie zgrzędy.Chcę odżyć,nie być wykorzystaną.Chcę cieszyć się życiem we dwoje,bo samej mi to nie wychodzi.Czasami myślę,że już za późno.Albo znowu mam stracha,że sobie te "spokojne" lata przez zły wybór zepsuję.Dlatego nie pisz do mnie,jeśli cie chodzi o szybką przygodę.Nie szukam męża,ale w pirwszej linii kumpla do wszystkiego,ev. też do "tego",jeśli mielibyśmy oboje szczęście przypaść sobie tak bardzo do gustu.Jako facet podobałoby mi się jakbyś umiał w domu do niektórych rzeczy przyłożyć rękę,nie do założenia lampy wołał sąsiada.Chciałabym partnera,z którym ten czas co nam został był milszy niż ten co wspominam.
Bardzo skromne.Rozwiązuję chetnie krzyżówki i czytam,wychodzę z pieskiem, oglądam telewizję,chętnie bym podróżowała,ale nie ma z kim.Kiedyś miałam działkę i lubiłam na niej pogrzebać, pozaprawiać owoce itp.Gotuję dość dobrze,z pieczeniem wyszłam z wprawy,robię na drutach i staram się pokonać codzienność.
